آیا نمونه‌های عملی از پیکربندی‌های نقطه ثابت برای سیستم‌های دونده داغ وجود دارد؟

موضوعی که در مورد-پیکربندی‌های نقطه‌ای ثابت-به‌ویژه در زمینه جلوگیری از تداخل حالت رایج در سیستم‌های دونده داغ{3}}به‌خصوص در زمینه جلوگیری از تداخل حالت رایج{3}}در واقع به جزئیات مهمی در پیاده‌سازی مهندسی عملی اشاره کردید. من تمایل به ترجمه طرح های نظری را به شیوه های نصب قابل اعتماد کاملاً درک می کنم. یک طراحی خوب-نقطه ثابت-می‌تواند به طور مؤثری ارتعاش و انتقال تنش را سرکوب کند و در نتیجه به طور غیرمستقیم پایداری سیستم را در برابر تداخل افزایش دهد.

در زمینه جلوگیری از تداخل حالت متداول در سیستم‌های راه‌انداز داغ، وظیفه اصلی پیکربندی نقطه ثابت، اطمینان از قابلیت اطمینان و سازگاری اتصال به زمین یک-نقطه‌ای برای کابل‌های محافظ است. این از تشکیل حلقه های زمینی ناشی از شل بودن اتصالات، سیم کشی اشتباه یا چندین نقطه تماس جلوگیری می کند. یک مثال معمولی شامل ادغام لایه‌های محافظ بیرونی همه کابل‌های سیگنال کنترل دما در یک نقطه زمین تعیین‌شده (شیشه PG) واقع در کابین کنترل دما است، جایی که آنها از طریق اتصالات چین دار محکم می‌شوند.

I. اصول کلیدی برای پیکربندی نقطه ثابت

1. یک-زمین‌سازی تک نقطه‌ای برای لایه‌های محافظ

لایه های محافظ بیرونی همه کابل های سیگنال کنترل دمای دونده داغ باید در سمت کابینت کنترل دما خاتمه یابد. پس از چروک شدن با استفاده از گیره های مسی، آنها به طور جمعی به باسبار زمین شاسی (PG) متصل می شوند.

اتصال زمین در انتهای قالب یا در هر نقطه میانی در طول مسیر کابل برای جلوگیری از تشکیل حلقه های زمین اکیداً ممنوع است.

مثال: یک خط تولید خاص برای روکش‌های لامپ خودرو موارد زیر را الزامی می‌کند: لایه‌های محافظ بافته شده همه 16 کابل ترموکوپل باید با استفاده از گیره‌های مسی Φ6 منقبض شوند و با پیچ‌های M6 به یک -و{4}}شیر مسی سبز رنگ PG* که در گوشه سمت راست کابین کنترل دما در پایین{5} قرار دارد، محکم شوند. این شینه مستقیماً از طریق یک کابل 10 میلی متر مربعی به الکترود اصلی اتصال به زمین متصل می شود.

2. زمین مستقل برای زمین عملکردی (SG)

زمین سیگنال (SG) از طریق ماژول های ایزوله هدایت می شود و به طور جداگانه به یک باسبار اختصاصی سیگنال زمین متصل می شود. سپس این شینه SG در یک نقطه در داخل کابینت به گذرگاه PG متصل می شود و بدین ترتیب بین مدارهای FG (زمین عملکردی) و PG (زمین حفاظتی) جداسازی فیزیکی حاصل می شود.

II. نمونه هایی از سازه های نصب فیزیکی

1. نصب استاندارد برای بلوک های ترمینال

یک منطقه ترمینال زمین محافظ اختصاصی باید در کابینه کنترل دما ایجاد شود. این ناحیه باید از پایانه‌های اتصال زمین به سبک فنری-گیره{{2} (مثلاً سری Weidmüller LG) استفاده کند تا اطمینان حاصل شود که مقاومت تماس لایه محافظ زیر 0.1 Ω باقی می‌ماند. به هر نقطه اتصال یک شناسه منحصربه‌فرد اختصاص داده می‌شود که با شماره کابل مربوطه یک-به- مطابقت دارد و ردیابی را تسهیل می‌کند.

2. پیوند همسان پتانسیل لوله های فلزی و سینی های کابل محافظ

کابل‌های سیگنالی که از کابینت کنترل دما به سمت قالب می‌روند از طریق لوله‌های فولادی گالوانیزه هدایت می‌شوند. طول هر بخش از مجرا بیش از 2 متر نیست و از طریق یک گیره اتصال به قاب تجهیزات متصل می شود.

اتصالات مجرا با استفاده از تسمه‌های مسی بافته شده (با سطح مقطع بزرگتر یا مساوی 4 میلی‌متر مربع) برای اطمینان از همسانی پتانسیل در کل اجرا، پل می‌شوند.

مطالعه موردی عملی: در یک خط قالب‌گیری تزریقی محفظه باتری انرژی جدید در ژجیانگ، یک حلقه اتصال هم‌پتانسیل دایره‌ای (نوار مسی قرمز 30×3 میلی‌متر) در اطراف قالب نصب شد. تمام جعبه های اتصال عناصر گرمایش، سپرهای حسگر و مجراهای فلزی به عنوان یک نقطه مرجع واحد به این حلقه متصل شدند. این پیکربندی صدای تداخل حالت رایج سیستم را بیش از 90% کاهش داد.

III. نقاط کنترل کلیدی برای مراحل نصب

هشدار خطر: اگر محافظ کابل به طور تصادفی با محفظه فلزی جعبه اتصال در انتهای قالب تماس پیدا کند (مثلاً به دلیل نفوذ پیچ به کت کابل و تماس با محافظ)، نقطه اتصال زمین دوم ایجاد می شود. این به طور قابل‌توجهی جریان‌های حالت رایج را تقویت می‌کند و باید با استفاده از آزمایش‌کننده مقاومت عایق در مرحله راه‌اندازی کاملاً تشخیص داده شود.