بسیاری از پلاستیک های مهندسی مانند PA، PET، PBT، و TPU رطوبت سنجی هستند و قبل از پردازش نیاز به خشک شدن کافی دارند. ترموکوپل ها به طور غیرمستقیم اما حیاتی برای جلوگیری از هیدرولیز و تخریب مواد با حفظ دمای مذاب پایدار کار می کنند.
اگر ترموکوپل پایین بیاید، دمای مذاب واقعی از محدوده ایمن بالاتر می رود و هیدرولیز در مواد مرطوب را تسریع می کند. این باعث شکستن زنجیره های مولکولی، کاهش استحکام مکانیکی و ایجاد نقص های سطحی مانند رگه های نقره و حباب می شود.
هنگامی که دما به دلیل خطای ترموکوپل خیلی پایین است، جریان مذاب ضعیف می شود و زمان ماند طولانی می شود. قرار گرفتن طولانی تر در معرض گرما و رطوبت خطر هیدرولیز را به خصوص در پلی آمیدها افزایش می دهد.
کنترل دمای پایدار از ترموکوپلهای با کیفیت بالا، شرایط ذوب را ثابت نگه میدارد، از گرمای بیش از حد جلوگیری میکند و استرس حرارتی را بر روی مواد از قبل خشک شده به حداقل میرساند.
حسگرهای پاسخ سریع-از افزایش دمای گذرا جلوگیری میکنند که میتواند باعث هیدرولیز موضعی شود، حتی اگر دمای متوسط طبیعی به نظر برسد.
در سیستمهای چند حفرهای، عملکرد متعادل ترموکوپل تاریخچه حرارتی یکنواخت را تضمین میکند و از نقصهای مربوط به رطوبت ناسازگار- در سراسر حفرهها جلوگیری میکند.
بدون ترموکوپل های قابل اعتماد، حتی مواد کاملاً خشک شده نیز می توانند در طول پردازش دچار هیدرولیز شوند که منجر به قطعات نامرغوب و ضعف های ساختاری پنهان می شود.
