قرارگیری ترموکوپل یکی از مهمترین عوامل طراحی در عملکرد دونده داغ است، زیرا حتی بهترین سنسور در صورت قرارگیری نادرست نتایج ضعیفی ارائه میدهد. در نازل ها، ترموکوپل باید به اندازه کافی نزدیک کانال مذاب قرار گیرد تا تغییرات دمای واقعی را به سرعت تشخیص دهد، اما نه آنقدر نزدیک که جریان یا یکپارچگی ساختاری را مختل کند.
اگر ترموکوپل از مذاب خیلی دور باشد، اندازه گیری از شرایط واقعی عقب می ماند و منجر به تاخیر در پاسخ کنترل کننده و افزایش دما می شود. اگر خیلی عمیق وارد شود، ممکن است جریان را مختل کند، مناطق مرده ایجاد کند یا حتی تحت فشار مذاب شکسته شود. محل قرارگیری ایده آل، محل اتصال حسگر را در نزدیکی نوک نازل قرار می دهد، جایی که دما به طور مستقیم بر پر شدن، رفتار دروازه و کیفیت مذاب تأثیر می گذارد.
سبک های مختلف نازل نیاز به استراتژی های مختلف قرار دادن دارند. دروازههای باز برای کنترل آبریزش و زهکشی نیاز به حس کردن نزدیک نوک دارند. دریچه های سوپاپ به قرائت های پایدار و به دور از ارتعاش مکانیکی نیاز دارند. تولیدکنندگان دونده داغ تلاش های مهندسی زیادی را برای بهینه سازی قرارگیری ترموکوپل برای متعادل کردن سرعت، دقت و دوام انجام می دهند. برای حسگرهای جایگزین، استفاده از طول و موقعیت مشخص OEM{4}} عملکرد ثابت را تضمین میکند.
