چگونه می توان تشخیص داد که یک سنسور یکسان سازی دما مرطوب شده است؟

تعیین اینکه آیا یک سنسور یکسان سازی دما مرطوب است نیاز به ارزیابی جامع از سه جنبه دارد: آزمایش مقاومت عایق، تجزیه و تحلیل پایداری سیگنال، و ویژگی های محیطی. به خصوص در محیط با دمای-و رطوبت{2} بالا ووهان، رطوبت یکی از دلایل اصلی خرابی سنسور است.

1. تست مقاومت عایق (مستقیم ترین معیار)

روش تست: برای اندازه گیری مقاومت عایق بین محفظه سنسور و خط سیگنال از یک مگاهم متر 500 VDC استفاده کنید.

استانداردهای قضاوت:

مقدار عادی: > 100MΩ;

هشدار رطوبت خفیف: 50~80MΩ.

رطوبت شفاف: < 50MΩ;

رطوبت شدید (نیاز به تعویض فوری): < 10MΩ;

توصیه های عملیاتی: آزمایش اجباری هر سه ماه یکبار، با بازرسی ویژه اضافی قبل از فصل بارندگی.

2. پایداری سیگنال غیرعادی (تظاهرات عملیاتی)

دریفت دما > 1 درجه در ساعت: تغییرات یک جهته مداوم در قرائت‌ها در شرایط{1}وضعیت ثابت، نشان دهنده کاهش عملکرد ترموکوپل به دلیل رطوبت داخلی است.

Frequent Spikes (>5 درجه بر ثانیه): رطوبت باعث اتصال کوتاه میکرو-یا تماس ضعیف می‌شود و نویز افزایش می‌یابد.

تفاوت دمای زیاد بین سیستم های اصلی و پشتیبان: میانگین اختلاف کمتر از 0.5 درجه اما لحظه ای بیش از 2 درجه است، و الگوی نامنظم است، معمولاً زمانی که کانکتورها مرطوب هستند دیده می شود.

کاهش وزن سلامت هوش مصنوعی: وزن سیستم PHM به دلیل بی ثباتی داده ها به < 0.7 کاهش یافته است و روند رو به وخامت است.

هشدار محیطی با رطوبت بالا: در طول فصل باران آلو ووهان (رطوبت > 85% RH)، توصیه می شود آستانه هشدار رانش را به 0.5 درجه در ساعت افزایش دهید.

3. ویژگی های محیطی و فیزیکی (قضاوت کمکی)