بر اساس پیشینه قبلی ما در مورد شناسایی و آزمایش عملکرد هادی های PTFE بازیافتی/بکر در سناریوهای دونده داغ، مقاومت عایق را می توان با استفاده از روش زیر آزمایش کرد:
آماده سازی ابزار: از یک مگاهم متر دیجیتال با برد بزرگتر یا مساوی 1000MΩ استفاده کنید که با ویژگی های عایق بالای PTFE سازگار است و از قرائت نادرست مولتی مترهای معمولی جلوگیری می کند.
عملکرد سیم کشی: دو پایانه آزمایشی مگاهم متر را به ترتیب به هسته فلزی هادی PTFE و سطح بیرونی لایه عایق وصل کنید و اطمینان حاصل کنید که نقاط تماس عاری از اکسیداسیون و روغن هستند.
خواندن تست: مگاهم متر را با سرعت ثابت راه اندازی کنید. پس از تثبیت نشانگر/مقدار، مقدار مقاومت عایق را بخوانید. مقاومت عایق هادی های PTFE بکر واجد شرایط مورد استفاده در سیستم های دونده داغ باید بیشتر یا مساوی 100MΩ باشد. مواد بازیافتی معمولاً بسیار کمتر از این مقدار هستند.
تأیید شرایط عملیاتی: هادی را می توان به مدت 30 دقیقه در کوره 200 درجه قرار داد و سپس مجدداً آزمایش کرد تا محیط دمای بالا یک سیستم دونده داغ را شبیه سازی کند و عملکرد عایق را در شرایط عملیاتی واقعی دقیقاً تعیین کند.
این روش می تواند به سرعت سیم های نامرغوب با عملکرد عایق غیرقابل قبول را شناسایی کند، بنابراین از اتصال کوتاه پس از استفاده از رانر داغ جلوگیری می کند.
