در زمینه تشخیص خوانش های نوسانی در سیستم های دونده داغ، روش اصلی برای تأیید کفایت مقاومت زمین، استفاده از تستر تخصصی مقاومت زمین (مانند آزمایشگر با استفاده از روش سه نقطه ای یا گیره-) برای اندازه گیری مقدار مقاومت کل حلقه اتصال زمین، و تعیین مساوی یا برابری این مقدار با Le4 Ω است. مولتی مترهای استاندارد قادر به اندازه گیری دقیق چنین مقادیر زمینی با مقاومت کم- نیستند. بنابراین، تجهیزات حرفه ای برای به دست آوردن داده های قابل اعتماد الزامی است.
مراحل تأیید کفایت مقاومت زمین
1. یک روش تست مناسب را انتخاب کنید
روش سه{0}نقطه (توصیه میشود؛ دقت بالا):
مناسب برای اندازه گیری دقیق الکترودهای زمینی مستقل.
نیاز به نصب دو الکترود کمکی دارد: یک الکترود جریان (که در فاصله 40 متری از زمین تحت آزمایش قرار می گیرد) و یک الکترود پتانسیل (که در فاصله 20 متری از زمین تحت آزمایش قرار می گیرد).
دستگاه را مطابق دستورالعمل آن وصل کنید: ترمینال E را به زمین تحت آزمایش، ترمینال P را به الکترود پتانسیل و ترمینال C را به الکترود جریان وصل کنید.
تستر را فعال کنید و پس از تثبیت مقدار مقاومت را ثبت کنید.
گیره-روی روش (مناسب؛ بدون نیاز به الکترودهای کمکی):
مناسب برای سیستم های زمینی چند نقطه ای. نیازی به قطع اتصال ندارد.
برای بدست آوردن قرائت مستقیم، به سادگی تستر مقاومت زمین را در اطراف یک هادی زمینی پایین{0} ببندید.
عملیات سریع است، اگرچه نتایج ممکن است مستعد تداخل حلقه های زمینی اطراف باشند. بنابراین، این روش برای غربالگری اولیه مناسب است.
2. اندازه گیری را انجام دهید
اطمینان حاصل کنید که سیستم قبل از آزمایش بدون انرژی است تا از خطرات مرتبط با کار مستقیم- جلوگیری کنید.
پایانه های اتصال به زمین و سطوح تماس پروب های آزمایشی را تمیز کنید تا هرگونه لایه اکسیدی یا کثیفی را پاک کنید و در نتیجه از هدایت الکتریکی خوب اطمینان حاصل کنید.
محدوده اندازه گیری را با توجه به مشخصات دستگاه تنظیم کنید. در صورت استفاده از-تستر دستی میل لنگ، دسته ژنراتور را با سرعت 120 دور در دقیقه یا بیشتر بچرخانید. اگر از ابزار دیجیتال استفاده می کنید، منتظر بمانید تا دستگاه به طور خودکار فرآیند نمونه برداری را تکمیل کند.
مقدار نهایی مقاومت زمین که روی دستگاه نمایش داده می شود را ثبت کنید.
3. تعیین کنید که آیا نتیجه قابل قبول است یا خیر
معیار پذیرش: مقاومت زمین کمتر یا مساوی 4Ω. این استاندارد ایمنی عمومی برای سیستمهای{2}}قدرت ولتاژ پایین است.
اگر مقدار اندازه گیری شده بیش از 4Ω باشد، نشان دهنده اتصال زمین ضعیف است که ممکن است توسط یک یا چند عامل زیر ایجاد شود:
خوردگی الکترود زمین یا عمق دفن ناکافی؛
شل شدن پیچ های اتصال یا اکسیداسیون سطوح تماس؛
شرایط خاک خشک که منجر به هدایت الکتریکی ضعیف می شود.
برخی از محیطهای تخصصی خاص-مانند اتاقهای سرور رایانه-ممکن است الزامات سختتری را اعمال کنند (مثلاً کمتر یا مساوی 1Ω).
4. از ولتاژ زمین-به-به عنوان یک ابزار تشخیص کمکی استفاده کنید
حتی اگر مقاومت زمین مطابق با استاندارد مشخص شده باشد، باز هم لازم است ولتاژ AC بین ترمینال منفی ترموکوپل و زمین (ارت) اندازه گیری شود. اگر ولتاژ از 1 ولت AC بیشتر شود، تداخل ناشی از اختلاف پتانسیل زمین ممکن است همچنان وجود داشته باشد. بررسی اینکه آیا از یک طرح زمینی تک نقطه ای استفاده می شود یا نه، ضروری است.
نکته عملی: برای اطمینان از صحت دادهها، انجام اندازهگیریهای سه نقطهای را در زمانی که تجهیزات خاموش است، در اولویت قرار دهید. برای بازرسی های معمول، می توان از گیره متر برای غربالگری سریع استفاده کرد.
