بهترین روش ها برای تشخیص خرابی ترموکوپل چیست؟

عیب یابی موثر مشکلات مربوط به ترموکوپل به جای تعویض تصادفی قطعات، نیازمند رویکردی ساختاریافته و منطقی است. اولین قدم همیشه این است که بررسی کنید که خرابی در واقع ترموکوپل است و نه کنترل کننده، بخاری یا سیم کشی. یک روال تشخیصی ساده با بازرسی بصری شروع می شود: بررسی آسیب فیزیکی به پروب، غلاف خم شده یا خرد شده، عایق ذوب شده و اتصالات خورده یا شل شده است. سپس با استفاده از یک مولتی متر دیجیتال تست تداوم را انجام دهید. مقاومت بین دو سیم ترموکوپل را اندازه بگیرید{4}}باید بسیار کم باشد، معمولاً برای یک طول کوتاه کمتر از چند اهم است. مقاومت بی نهایت نشان دهنده یک مدار باز است. سپس مقاومت بین هر سرب و غلاف را اندازه بگیرید-برای اتصال زمین نشده باید بسیار زیاد باشد (مگا اهم). کم یا صفر نشان‌دهنده اتصال اتصال به زمین است که در کابل‌های عایق‌شده با مواد معدنی پس از خستگی حرارتی یک خرابی رایج است. برای تشخیص دقیق تر، خروجی میلی ولت ترموکوپل را در دمای ثابت شناخته شده (مثلا دمای اتاق) اندازه گیری کنید و آن را با جداول استاندارد مقایسه کنید. اگر خروجی بیش از چند میکرو ولت انحراف داشته باشد، سنسور دریفت شده است. یکی دیگر از تکنیک های قدرتمند جایگزینی است: ترموکوپل مشکوک را با یک یدکی خوب شناخته شده با همان نوع و طول جایگزین کنید. اگر مشکل برطرف شد، نسخه اصلی معیوب است. اگر نه، مشکل در جای دیگری{15}}شاید در ورودی کنترلر، کابل جبران کننده یا تداخل الکترومغناطیسی است. برای جداسازی تداخل، به طور موقت یک کابل جدید را مستقیماً از ترموکوپل به کنترلر هدایت کنید و سیم کشی قالب را دور بزنید. اگر قرائت تثبیت شود، کابل موجود نویز می گیرد. هنگامی که خطاهای متناوب رخ می دهد-دما به طور ناگهانی افزایش می یابد یا کاهش می یابد{20}}علت اغلب یک سیم داخلی ترک خورده است که با انبساط و انقباض قالب تماس متناوب ایجاد می کند. این را می توان با ضربه زدن ملایم روی پروب یا تکان دادن کابل در حین مشاهده خواندن تأیید کرد. یک تیم تعمیر و نگهداری مجهز باید یک کالیبراتور دمای قابل حمل نیز داشته باشد که سیگنال‌های ترموکوپل را شبیه‌سازی کند. این اجازه می دهد تا مدار ورودی کنترلر را به طور مستقل بررسی کنید. مستندسازی تمام مراحل و نتایج تشخیصی در یک گزارش به شناسایی الگوهای تکرارشونده کمک می‌کند، مانند یک منطقه خاص یا قالب که به طور مداوم پس از تعداد معینی از چرخه‌ها از کار می‌افتد. با پیروی از این بهترین شیوه‌ها، تکنسین‌ها می‌توانند میانگین زمان تعمیر را کاهش دهند و از خرابی غیرضروری ناشی از عیب‌های تشخیص اشتباه حسگر جلوگیری کنند.