1. موانع پروتکل ارتباطی: اکوسیستم های اختصاصی در مقابل چشم انداز استانداردسازی
اگرچه OPC UA به طور گسترده به عنوان استاندارد برای اتصال صنعتی شناخته شده است، بخش دونده داغ عمیقاً در وضعیت "تجزیه پروتکل" قرار دارد:
|
نوع پروتکل |
نماینده تولید کنندگان |
موانع عملی |
|
پروتکل های اختصاصی |
قالب-مستر، هاسکی، هات ست، یودو |
هر فروشنده دارای رابط های منحصر به فرد، ساختارهای داده، و تعاریف کد خطا است، بدون هیچ مستندی در دسترس عموم. |
|
OPC UA |
زیمنس، اشنایدر الکتریک، سیستم های خانگی را انتخاب کنید |
مستلزم استقرار اضافی دروازه های پروتکل است. پیکربندی پیچیده است و ماشینهای قالبگیری تزریقی قدیمیتر از آن پشتیبانی نمیکنند. |
|
سیستم های هیبریدی |
خطوط تولید با استفاده از تجهیزات مارک ترکیبی- |
داده ها را نمی توان به صورت یکپارچه جمع آوری کرد. سیستم های MES محدود به "مشاهده تنها بخشی از داده ها" هستند. |
|
واقعیت صنعت: |
OPC UA نشان دهنده ایده آل است. پروتکل های اختصاصی نشان دهنده واقعیت هستند |
هزینه های پنهانی که شرکت ها به خاطر "سازگاری" متحمل می شوند، بسیار بیشتر از هزینه های خرید واقعی حسگرها است. |
2. عملکرد زمان واقعی و ایمنی ناکافی در زمان واقعی: «پاسخ تاخیری» ترموگرافی مادون قرمز
در حالی که ترموگرافی مادون قرمز تجسم میدانهای دما را امکانپذیر میسازد، مشکلات ذاتی آن-بهویژه تأخیر پاسخ و مشکلات سیگنال به{2}}نسبت نویز{3}}در محیط قالبگیری تزریقی حل مشکل باقی میماند:
ROI مبهم: یک سیستم تشخیصی هوشمند به سرمایه گذاری بیش از 500000 نیاز دارد. با این حال، اکثر شرکتها برای تعیین کمیت بهبودهای حاصله در نرخ بازدهی یا کاهش زمان خرابی تلاش میکنند، که منجر به بازگشت-در-چرخه سرمایهگذاری بیش از سه سال میشود.
گلوگاه نهایی: مسئله کمبود فناوری پیشرفته نیست، بلکه شکست افراد، داده ها و فرآیندها در همگام شدن با آهنگ پیشرفت تکنولوژی است.
