تفاوت بین ترموکوپل نوع B و نوع N چیست؟

تفاوت اصلی بین ترموکوپل های نوع B و نوع N در ترکیب مواد، محدوده دما، ویژگی های دقت، سازگاری محیطی و هزینه آنها نهفته است. آنها مسیرهای فنی مختلفی را در اندازه‌گیری دمای-بالا نشان می‌دهند: "فلز گرانبها فوق-نوع اختصاصی دمای بالا" و "فلز پایه متوسط-نوع مقاوم در برابر دمای بالا." نوع B برای سناریوهای شدید{5}در دمای بالای 1600 درجه مناسب است، در حالی که نوع N یک جایگزین ارتقا یافته برای نوع K است که برای عملکرد طولانی مدت در محیط‌های صنعتی با دمای متوسط{8} مناسب‌تر است.

I. ترکیب مواد: فلز گرانبها دو پلاتین-رودیوم در مقابل فلز پایه اصلاح شده

ترموکوپل‌های نوع B (پلاتین-رودیوم 30-پلاتین-رودیوم 6): الکترود مثبت یک آلیاژ پلاتین-رودیوم حاوی 30 درصد رودیم است و الکترود منفی یک آلیاژ پلاتین-پلاتین-رودیوم است که معمولاً دارای آلیاژ رودیوم است که معمولاً حاوی 6% رودیوم است. ترموکوپل پلاتینیوم رودیوم."

در دسته ترموکوپل های فلزات گرانبها قرار می گیرند، به دلیل وجود مقدار زیاد فلزات کمیاب پلاتین و رودیوم، گران هستند و نیاز به سرمایه گذاری اولیه زیادی دارند.

ترموکوپل نوع N (NiCr:Si/NiSilicon): الکترود مثبت یک آلیاژ NiCr:Si (Ni:Cr:Si=84.4:14.2:1.4) و الکترود منفی NiSilicon-آلیاژ منیزیم (Ni:Si:Mg.{4:1:4) است.

این یک ترموکوپل فلز پایه اصلاح شده با ترکیب بهینه در مقایسه با نوع K است که مقاومت در برابر اکسیداسیون و رانش آن را بهبود می بخشد.

نتیجه‌گیری: نوع B برای اندازه‌گیری‌های دقیق دما-با بودجه بالا و فوق-بالا مناسب است. نوع N کارایی{2}}هزینه بالایی دارد و برای کاربردهای تولید انبوه صنعتی مناسب است.

II. محدوده اندازه‌گیری دما: نوع B دارای حد بالایی بالاتر است، در حالی که نوع N محدوده دمای پایین‌تر{1}} وسیع‌تری را پوشش می‌دهد.

نوع B در حال حاضر دارای بالاترین حد بالایی در بین ترموکوپل های استاندارد است و به طور گسترده در شرایط شدید مانند اندازه گیری مداوم دما در متالورژی و فولاد مذاب استفاده می شود.

نوع N را می توان از -200 درجه استفاده کرد، پاسخ دمای پایین بهتری نسبت به نوع B دارد و ویژگی های ترموالکتریک آن خطی تر از نوع K در محدوده 400 تا 1300 درجه است.

توجه: نوع B دارای پتانسیل ترموالکتریک بسیار پایین زیر 600 درجه (E(25 درجه )≈-2μV است، که منجر به خطاهای بزرگ در اندازه گیری می شود و آن را برای کاربردهای{4}در دمای پایین نامناسب می کند. در حالی که نوع N، اگرچه خطاهای غیرخطی-در محدوده دمای پایین نشان می‌دهد، همچنان می‌توان از آن استفاده کرد.

III. مقایسه دقت و پایداری

ترموکوپل نوع B: بالاترین دقت، بهترین پایداری و طولانی ترین عمر را در بین ترموکوپل ها ارائه می دهد.

یک مزیت قابل توجه پتانسیل ترموالکتریک آن کمتر از 3μV در محدوده 0~50 درجه است که معمولاً نیاز به سیم های جبرانی و سیم کشی سیستم را ساده می کند.

با این حال، کمترین نرخ پتانسیل ترموالکتریک را دارد و برای دریافت سیگنال به ابزاری با حساسیت{0} بالا نیاز دارد.

ترموکوپل نوع N: دارای پتانسیل ترموالکتریک بزرگتر، حساسیت بالاتر و خطی بودن بهتر است. پایداری طولانی مدت-در محدوده دمای متوسط-بالا نسبت به نوع K برتر است.

این رانش "مرتبط با برد کوتاه" نوع K بین 300 تا 500 درجه و مشکل "اکسیداسیون ترجیحی" در حدود 800 درجه غلبه می کند.

مقایسه حساسیت: وقتی تا 1000 درجه گرم می شود، نوع B تقریباً 4.8 میلی ولت خروجی می دهد، در حالی که نوع N به 33.1 میلی ولت می رسد و سیگنال قوی تر و دریافت آسان تر را ارائه می دهد.

IV. سازگاری محیطی و محدودیت های استفاده

توصیه: نوع B در محیط‌های تمیز و فوق{0}در دمای بالا (مانند محفظه‌های احتراق هوافضا) استفاده می‌شود. نوع N برای مکان‌های صنعتی مانند کوره‌های متالورژی و خطوط عملیات حرارتی که نیاز به لوله‌های محافظ کوراندوم یا آلومینا بالا دارند، مناسب است.

V. مقایسه سناریوهای کاربردی معمولی

ترموکوپل نوع B: سناریوهای عملیات فوق العاده{0}}درجه حرارت بالا و طولانی- مانند کوره‌های بلند متالورژی، اندازه‌گیری مداوم دمای فولاد، راکتورهای هسته‌ای، و محفظه‌های احتراق موتورهای هوافضا.

ترموکوپل های نوع N: ارتقا و جایگزینی ایده آل برای ترموکوپل های نوع K برای نظارت بر دما در تجهیزات دمای متوسط ​​و بالا مانند دیگهای بخار صنعتی، غلتک های گرمایش، کوره های آنیلینگ و کوره های پخت سرامیکی.