مانند تمام اجزای حسگر، ترموکوپل ها به تدریج در طول زمان تحت شرایط سخت دونده داغ تخریب می شوند. تشخیص علائم پیری به اپراتورها کمک می کند تا سنسورها را قبل از وقوع خرابی کامل تعویض کنند و زمان خرابی برنامه ریزی نشده را کاهش دهد. یکی از رایج ترین علائم افزایش رانش دما است که در آن خوانش ها به تدریج از مقدار واقعی با وجود شرایط عملیاتی پایدار منحرف می شوند. این رانش اغلب ناشی از تخریب مواد در داخل ترموکوپل، به ویژه در دماهای بالا است. علامت دیگر خوانش ناپایدار یا نوسانی است که با تنظیم پارامترهای کنترلر قابل حل نیست. ترموکوپل های کهنه ممکن است زمان پاسخ آهسته تری را نیز نشان دهند که منجر به تاخیر در کنترل و افزایش دما می شود. در برخی موارد، ترموکوپل به طور معمول تحت بارهای کم کار می کند، اما در دمای بالا یا تولید طولانی مدت از کار می افتد. علائم فیزیکی شامل سخت شدن کابل، تغییر رنگ یا ترک خوردن به دلیل قرار گرفتن در معرض حرارت طولانی مدت است. غلاف پروب ممکن است اکسیداسیون یا خوردگی را نشان دهد، به ویژه هنگام پردازش پلاستیک های ساینده یا فعال شیمیایی. اتصالات داخلی سست ناشی از خستگی حرارتی میتواند منجر به خطاهای مدار{11}}مدار باز متناوب یا هشدارهای کاذب شود. ترموکوپل های قدیمی نیز به تداخل الکترومغناطیسی حساس تر می شوند و نویز سیگنال تصادفی را نشان می دهند. اگرچه ممکن است این علائم در ابتدا جزئی به نظر برسند، اما به تدریج بدتر می شوند و کیفیت قطعه را تحت تأثیر قرار می دهند. سازندگان اغلب تعویض را تا زمانی که خرابی کامل رخ دهد به تاخیر می اندازند که منجر به توقف غیرمنتظره تولید و افزایش نرخ ضایعات می شود. برای کاربردهای حیاتی مانند قالبگیری پزشکی یا الکترونیکی، حسگرهای پیری باید به طور پیشگیرانه بر اساس ساعات کار تعویض شوند. کالیبراسیون منظم می تواند به تشخیص زود هنگام رانش کمک کند و تعیین کند که آیا ترموکوپل نیاز به تعویض دارد یا خیر. درک این علائم پیری به تیم های تعمیر و نگهداری اجازه می دهد تا چرخه های جایگزینی معقولی را ایجاد کنند و قابلیت اطمینان کلی سیستم را بهبود بخشند. استفاده از ترموکوپلهای{19}}با کیفیت بالا همچنین میتواند پیری را کاهش داده و عمر مفید را در شرایط سخت افزایش دهد.
