رانش ترموکوپل به انحراف تدریجی بین دمای اندازهگیری شده و دمای واقعی در طول استفاده طولانی مدت اشاره دارد. این یک پدیده پیری رایج است، اما در سیستمهای دونده داغ، حتی یک رانش کوچک ممکن است منجر به یک سری مشکلات پردازش، نقص کیفیت محصول و حتی آسیب قالب شود. درک خطرات رانش ترموکوپل به سازندگان کمک می کند تا تعمیرات پیشگیرانه را انجام دهند و از خطرات احتمالی تولید جلوگیری کنند.
مستقیم ترین خطر رانش دما، ویسکوزیته مذاب ناپایدار است. ویسکوزیته مذاب پلاستیک به تغییرات دما بسیار حساس است. رانش فقط 5 تا 10 درجه ممکن است باعث تغییرات آشکار در سیالیت شود. اگر ترموکوپل مقدار کمتری از دمای واقعی نشان دهد، کنترل کننده بیش از حد گرم می شود و باعث تخریب مواد، زرد شدن، لکه های سیاه و علائم گاز می شود. اگر مقدار بالاتری را نشان دهد، دمای واقعی ناکافی خواهد بود، سیالیت مذاب بدتر می شود و ضربات کوتاه، علائم جریان، خطوط جوش و تنش داخلی بیش از حد رخ می دهد. هر دو وضعیت به میزان قابل توجهی میزان نقص را افزایش می دهند.
رانش ترموکوپل همچنین میتواند تعادل حرارتی قالبهای چندحفره-را بشکند. در یک سیستم رانر داغ 16 حفره یا 32 حفره، اگر ترموکوپل یک نازل معین رانده شود، دمای آن کانال با کانال های دیگر ناسازگار می شود و در نتیجه سرعت پر شدن، سرعت انقباض و وزن قطعه ناسازگار می شود. قطعات تولید شده توسط حفره های مختلف دارای تفاوت هایی در اندازه و ظاهر خواهند بود که برآوردن الزامات سازگاری دسته ای را دشوار می کند. این نوع عیب پنهان است و تشخیص آن آسان نیست و اغلب منجر به تعداد زیادی محصول معیوب قبل از پیدا شدن می شود.
جابجایی طولانی مدت- پیری سایر اجزا را تسریع میکند. هنگامی که رانش باعث گرمای بیش از حد مداوم می شود، سیم پیچ گرمایش برای مدت طولانی در حالت بار بالا قرار می گیرد و عمر مفید آن بسیار کاهش می یابد. در عین حال، گرمای بیش از حد باعث پیری و نرم شدن حلقه آب بندی می شود و خطر نشت مذاب را افزایش می دهد. مواد منیفولد و نازل نیز تحت نوسانات مکرر دمای بالا مستعد خستگی حرارتی هستند که باعث کاهش طول عمر کلی سیستم دونده داغ می شود.
رانش ترموکوپل مصرف انرژی و هزینه های تولید را افزایش می دهد. برای جبران انحراف دما، اپراتورها اغلب به صورت دستی دمای تنظیم شده را افزایش می دهند و باعث می شود که سیستم برای مدت طولانی در حالت دمای بیش از- کار کند. این نه تنها انرژی الکتریکی را هدر می دهد، بلکه تجزیه مواد و انتشار گازهای مضر را نیز افزایش می دهد. علاوه بر این، مشکلات کیفی ناشی از رانش نیاز به پردازش، دوباره کاری، و حتی تمیز کردن قالب بیشتری دارد که کارایی تولید را تا حد زیادی کاهش میدهد.
برای پلاستیکهای مهندسی با دمای بالا مانند PPS، PEEK، و LCP، رانش ترموکوپل مضرتر است. این مواد دارای یک پنجره دمای پردازش باریک هستند و رانش جزئی ممکن است منجر به تجزیه مواد یا قالب گیری ضعیف شود. پلاستیکهای{3}در دمای بالا تجزیه شده احتمالاً گازهای خورنده تولید میکنند که بیشتر به پروب ترموکوپل آسیب میرساند و یک دایره باطل را تشکیل میدهد. در تولید قطعات دقیق پزشکی و خودرو، چنین عیوب ممکن است منجر به حوادث جدی با کیفیت دسته ای شود.
Drift همچنین بر تکرارپذیری و ردیابی فرآیند تأثیر می گذارد. در تولید هوشمند مدرن، پارامترهای فرآیند باید جامد و ثبت شوند تا از ثبات محصول اطمینان حاصل شود. رانش ترموکوپل دادههای دما را غیرقابل اعتماد میکند و پارامترهای فرآیند اهمیت راهنمای خود را از دست میدهند و دستیابی به تولید طولانیمدت پایدار را غیرممکن میسازد. برای صنایعی که به گواهی کیفیت مانند پزشکی و خودرو نیاز دارند، دادههای دمایی کالیبرهنشده ممکن است منجر به عدم انطباق{4}} با الزامات قانونی شود.
علل اصلی رانش ترموکوپل عبارتند از پیری مواد در دماهای بالا، خوردگی اکسیداسیون، خستگی ناشی از شوک حرارتی و نصب نامناسب. کالیبراسیون منظم و جایگزینی پیشگیرانه موثرترین راه برای جلوگیری از خطرات رانش است.
