در تست مقاومت عایق سیستمهای دونده داغ، عوامل اولیه مؤثر بر نتایج اندازهگیری عبارتند از: دما، رطوبت، آلودگی سطح نمونه آزمایش، شارژ باقیمانده، ولتاژ القایی، ظرفیت تجهیزات تست و روشهای اتصال. این شرایط خارجی می تواند منجر به خوانش هایی شود که به طور مصنوعی بالا یا پایین هستند و به طور بالقوه منجر به تفسیر نادرست نتایج می شود.
1. دما (تاثیر قابل توجه)
مکانیسم تأثیر: افزایش دما باعث تسریع حرکت یون در ماده عایق می شود. این امر باعث تضعیف پیوند بین رطوبت و مواد عایق می شود و در نتیجه رسانایی را افزایش می دهد و باعث می شود که مقاومت عایق اندازه گیری شده به طور مصنوعی کم به نظر برسد.
اقدامات متقابل:
در صورت امکان، آزمایش های دوره ای را در شرایط دمایی محیط یکسان انجام دهید تا مقایسه داده ها را تسهیل کنید.
متناوباً، مقادیر اندازه گیری به دست آمده در دماهای مختلف را به دمای استاندارد (مثلاً 20 درجه) برای تجزیه و تحلیل مقایسه ای تبدیل کنید.
2. رطوبت و رطوبت سطح
تجلی ضربه: هنگامی که رطوبت نسبی بالا باشد، لایه نازکی از آب تمایل دارد روی سطح عایق تشکیل شود. این امر جریان نشتی سطح را به طور قابل توجهی افزایش میدهد و باعث میشود که مقدار مقاومت عایق اندازهگیری شده به شدت کاهش یابد- این اثر بهویژه در هوای مهآلود یا بارانی یا در محیطهای مرطوب کارگاهی مشهود است.
حالت معمولی: اگر پایانه های رابط رطوبت را جذب کنند، مقدار مقاومت اولیه 10 MΩ می تواند به زیر 200 کیلو اهم کاهش یابد.
اقدامات متقابل:
اطمینان حاصل کنید که تجهیزات قبل از آزمایش در یک محیط خشک قرار دارند.
قبل از استفاده، پایانه های سیم کشی را با الکل بی آب پاک کنید تا هر گونه رطوبت یا آلودگی از بین برود.
3. آلودگی سطحی و رسوبات کربن
مسیر نفوذ: بقایای روغن موجود در هوا، بقایای عامل رهاسازی کپک، یا ذرات پلاستیک کربنیزه شده چسبیده به سطح عایق می توانند حل شوند و یک لایه رسانا تشکیل دهند و در نتیجه مقاومت سطح را به شدت کاهش دهند.
نکته ویژه: حتی اگر عایق داخلی دست نخورده باقی بماند، آلودگی سطح همچنان می تواند نتایج کلی اندازه گیری را مخدوش کند.
اقدامات متقابل:
کانکتورها، جعبه های ترمینال و محفظه های المنت گرمایشی را به صورت دوره ای تمیز کنید.
اتصالات{0}مقاوم در برابر آلودگی را انتخاب کنید و پوششهای محافظ نصب کنید.
4. شارژ باقیمانده (اغلب نادیده گرفته می شود)
اثرات کاذب: اگر دستگاه تحت آزمایش پس از هر اندازه گیری به طور کامل تخلیه نشود، شارژ باقی مانده روی تجهیزات می تواند در اندازه گیری های بعدی اختلال ایجاد کند. هنگامی که قطبیت بار باقیمانده با قطبیت خروجی مگاهم متر همسو می شود، ممکن است یک پدیده کاذب رخ دهد که با کاهش جریان شارژ، کاهش نسبت جذب، و خوانش مقاومت عایق باد شده مصنوعی مشخص می شود.
اقدامات متقابل:
پس از اتمام هر آزمایش، جسم مورد آزمایش باید به طور کامل به زمین تخلیه شود. مدت زمان تخلیه باید از مدت زمان شارژ بیشتر باشد.
برای تجهیزات با ظرفیت{0}بالا (مانند کابل های بلند)، توصیه می شود حداقل 5 دقیقه زمان تخلیه را در نظر بگیرید.
5. ولتاژ القایی
منبع خطر: هنگام انجام اندازهگیریها در مجاورت تجهیزات برقدار، کوپلینگ خازنی ممکن است باعث شود که جسم آزمایشی بدون انرژی، یک ولتاژ القایی داشته باشد. این ولتاژ می تواند با سیگنال تست تداخل کند، به طور بالقوه به مگاهم متر آسیب برساند یا حتی برای ایمنی پرسنل خطر ایجاد کند.
استراتژی های کاهش:
قبل از اندازه گیری، بررسی کنید که در حال حاضر هیچ تجهیزات ولتاژ بالا در مجاورت آن کار نمی کند.
از کابل های محافظ (متصل به ترمینال G) در ارتباط با حفاظت زمین مناسب استفاده کنید.
در صورت لزوم اقدامات حفاظت میدان الکتریکی را اجرا کنید.
6. تجهیزات تست و پیکربندی سیم کشی
تاثیر ظرفیت تجهیزات: اگر جریان خروجی مگاهم متر کافی نباشد (مثلا<1 mA), the measurement results become highly susceptible to interference. To enhance accuracy, it is recommended to select an instrument with a maximum output current of 1 mA or higher.
دستورالعمل های سیم کشی:
از سرنخهای تست عایق{0}بالا و اختصاصی استفاده کنید و از پیچاندن رساناها به هم خودداری کنید.
به شدت از سه-روش اتصال ترمینال-L (خط)، E (زمین)، و G (گارد/سپر) پیروی کنید. به طور خاص، در محیطهایی که با رطوبت بالا یا آلودگی شدید مشخص میشوند، ترمینال G باید متصل شود تا تأثیر جریانهای نشتی سطح را به طور مؤثر از بین ببرد.
نکته: برای اطمینان از قابل مقایسه بودن نتایج آزمایش، به شدت توصیه می شود که یک پروتکل تست استاندارد ایجاد کنید. این شامل تعیین مدت زمان آزمایش، شرایط محیطی و روش های عملیاتی برای به حداقل رساندن تداخل ناشی از عوامل انسانی و متغیرهای محیطی است.
